Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2007

Ο αντιδήμαρχος με το πριόνι

Ο έρωτας ανυφαντής με πανουργιά εγίνη
Αράχνη έστησε ψηλά και πιάστηκα σ’ εκείνη
Και για να φύγω δεν μπορώ, με τα φτερά με σώνει
Αυτός ζυγώνει από κοντά κι από μακριά σκοτώνει
Δεν είναι πόνος να πονεί, πόνος να θανατώνει
Σαν την αγάπη την κρυφή, που δεν ξεφανερώνει
Δίχως χιονιά χιονίζουμαι, δίχως βροχές βροχιούμαι
Δίχως μαχαίρια σφάζουμαι, όντας σε συλλογιούμαι

...το φοβισμένο Τίλιο της λεωφόρου Δωδώνης
- απόσπασμα από τον Ερωτόκριτο του Κορνάρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: