Πριν τρία χρόνια είχαμε κάνει μία
ευχή με αφορμή την όμορφη φωτογραφία της οδού Κουντουριώτη. Κάποιος να απαγορεύσει επιτέλους τη στάθμευση των αυτοκινήτων στην όμορφη πλευρά του δρόμου, για να γίνει καθημερινότητά μας αυτή η ...εξωπραγματική εικόνα:
Από τότε αλλάξαν τα πράγματα (;) έφυγαν οι ανίκανοι και ήρθαν οι νέοι. Τα Νέα Γιάννενα έπρεπε να είναι διαφορετικά, να υλοποιήσουν άμεσα μικρές, φτηνές αποφάσεις που θα μας κρατούσαν τις ελπίδες ζωντανές πως κάτι αλλάζει. Μάταια αναζητούμε αυτές τις κινήσεις 12 μήνες τώρα.
Το να απομακρύνεις τις λαμαρίνες των αυτοκινήτων από τις προσόψεις των κτιρίων που στολίζουν την πόλη μας, δεν κοστίζει, δε θέλει προσωπικό, δε θέλει μελέτες, ούτε εντάξεις στο ΕΣΠΑ, ούτε συναντήσεις στην Αθήνα.
Αλλάζεις απλά τις πινακίδες από τα απέναντι πεζοδρόμια.
Και ξάφνου πριν από λίγες μέρες, ξεπετάγεται από το πουθενά ένα καινούριο υπερμάρκετ Παύλου. Πώς πήρε την άδεια και από ποιον δεν ξέρουμε. Επίσης δε γνωρίζουμε αν εξετάστηκε ο τρόπος ανεφοδιασμού του καταστήματος με τα μεγάλα φορτηγά καθημερινά.
Αυτό όμως που γνωρίζουμε είναι πως το πλατύ πεζοδρόμιο χωράει ίσα ίσα το φορτηγό, αν και χρειάζονται αρκετές μανούβρες πάνω στα μαρμάρινα κράσπεδα και τις πλάκες.
Έτσι όμως όλοι βολεύονται, το κατάστημα, ο προμηθευτής και ο οδηγός του φορτηγού, τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν την οδό.
Ε, αν περάσει κανένας πεζός, καμία μάνα με καρότσι ή συμπολίτης μας με αναπηρικό καροτσάκι, κάπως θα τα καταφέρει κι αυτός. Αν περάσει κανένας τουρίστας που πίστεψε πως η πόλη μας είναι προορισμός, θα βγάλει ίσως μια φωτογραφία και ίσως πει κάτι στη γλώσσα του, αλλά ποιος θα τον καταλάβει.
Έλα μωρέ...